Gebruikerswaardering: 5 / 5
Veel op het bord, maar wat zit er nog in? - NLMagazine/Voeding & Gezondheid – Groenten, fruit en granen gelden als de basis van gezonde voeding. Maar er speelt iets opmerkelijks: de voedingswaarde van verschillende landbouwgewassen is de afgelopen decennia afgenomen. We produceren steeds meer en efficiënter, maar krijgen we daarmee ook nog dezelfde hoeveelheid voedingsstoffen binnen?
Onderzoek laat opvallende verschillen zien. Zo daalde het mineraalgehalte van tarwe sinds de jaren zestig naar schatting met 20 tot 30 procent. Ook bij onder andere citroenen, wortelen en bananen zijn in historische vergelijkingen dalingen van bepaalde vitaminen en mineralen gevonden.
Een mogelijke oorzaak ligt letterlijk onder onze voeten: de bodem.
Intensieve landbouw, veelvuldig ploegen en het gebruik van kunstmest en bestrijdingsmiddelen kunnen het bodemleven en belangrijke schimmelnetwerken verstoren. Tegelijkertijd zijn veel moderne gewassen geselecteerd op snelle groei, hoge opbrengsten, formaat en houdbaarheid. Meer kilo's voedsel betekent echter niet automatisch meer voedingsstoffen per kilo.
Regeneratieve landbouw als alternatief
Daarom groeit de belangstelling voor regeneratieve landbouw. Daarbij staat herstel van een gezonde bodem centraal, met minder grondbewerking, bodembedekkende gewassen, meer biodiversiteit en minder afhankelijkheid van chemische middelen.
Sommige onderzoeksresultaten zijn spectaculair. In Britse monsters bevatte regeneratief geteelde boerenkool tot 22 keer meer ijzer en gedroogde erwten tot acht keer meer selenium dan conventionele vergelijkingsmonsters.
Maar de wetenschap is nog niet eensgezind. Andere onderzoeken vinden veel kleinere verschillen en de resultaten variëren sterk per gewas, bodem en landbouwmethode. Regeneratieve landbouw is dus nog geen bewezen wondermiddel.
De onderliggende boodschap is wél interessant: gezond voedsel begint bij gezonde grond.
Misschien moeten we landbouw daarom niet alleen beoordelen op hoeveel ton voedsel een hectare oplevert. Minstens zo belangrijk is de vraag, hoeveel voedingswaarde zit er uiteindelijk nog op ons bord?
