NLMagazine/Klimaatmisleiding - Paul Rosenmöller pleit al jaren voor forse vermindering van de CO₂-uitstoot. Er zijn diverse foto’s in omloop waarop te zien is dat hij in de VIP-lounge van de luchthaven van Aruba is, waardoor de bekende vraag wordt gesteld waarom er van de burgers offers worden gevaagd mbt vliegen, offers die schijnbaar niet worden gevraagd bij politici.
Op diverse foto’s is ook zijn Platinum-status bij KLM zichtbaar, een status die doorgaans samenhangt met veelvuldig vliegen.
Juist bij Rosenmöller valt dat op. Hij benadrukte in het verleden dat een forse vermindering van de CO₂-uitstoot volgens hem zowel ecologisch als economisch noodzakelijk is. Daarnaast heeft hij zich als GroenLinks-politicus en bestuurder nadrukkelijk beziggehouden met klimaat en verduurzaming.
Een retourvlucht tussen Schiphol en Aruba veroorzaakt een aanzienlijke CO₂-uitstoot. Daarmee ontstaat een ongemakkelijk contrast. Burgers worden aangespoord om minder te vliegen en krijgen te maken met hogere belastingen en andere maatregelen om vervuilend gedrag te ontmoedigen, terwijl prominente voorstanders van dat beleid zelf eveneens regelmatig het vliegtuig nemen.
Oude kritiek duikt opnieuw op
Voormalig politicus Geert Dales deed na het verschijnen van de foto's nog een duit in het zakje. Hij vertelde over een eerdere gezamenlijke reis naar de Antillen, waarbij Rosenmöller volgens hem een ticket zou hebben omgezet in meerdere economytickets voor zijn gezin, terwijl hij zelf tijdens de vlucht in businessclass plaatsnam.
Ook andere politici kregen eerder vergelijkbare kritiek. Zo ontstond discussie over vliegreizen van Frans Timmermans en Rob Jetten, juist omdat ook zij zich sterk uitspreken over klimaatbeleid en vermindering van uitstoot.
Gelijke regels voor iedereen?
Daarmee raakt de kwestie aan een breder probleem dan één reis naar Aruba. Klimaatbeleid vraagt burgers hun gedrag aan te passen. Autorijden en vliegen worden duurder gemaakt, energiegebruik wordt belast en van huishoudens en bedrijven worden forse investeringen in verduurzaming verwacht. Het is dan ook bepaald niet vreemd dat burgers kritisch kijken naar het gedrag van degenen die dergelijke maatregelen hebben verzonnen. Niemand hoeft van een politicus te verwachten dat hij nooit meer in een vliegtuig stapt. Maar wie anderen oproept minder CO₂ uit te stoten, moet er wel rekening mee houden dat zijn eigen gedrag langs dezelfde meetlat wordt gelegd.
De discussie rond Rosenmöller gaat daarom uiteindelijk niet alleen over een vlucht naar Aruba, maar gaat over geloofwaardigheid. Wie offers van anderen vraagt voor het klimaat, overtuigt pas echt wanneer hij duidelijk laat zien dat hij bereid is dezelfde offers als de burgers te brengen.
Bron: Cultuur onder vuur
