Gebruikerswaardering: 5 / 5
Door Jos de Jong - NLMagazine, Natuur & Milieu, klimaat, vals klimaatalarm - Jarenlang werd het publiek gewaarschuwd voor een aarde die tegen 2100 met wel 4 tot 6 graden zou opwarmen. Overstromingen, verdwenen poolijs, instortende ecosystemen en een planeet op standje ‘global boiling’, het leek onafwendbaar.
Maar nu heeft het VN-klimaatpanel IPCC stilletjes een opmerkelijke draai gemaakt; de meest extreme klimaatscenario’s zijn geschrapt.
Niet realistische klimaatmodellen
Het beruchte scenario RCP8.5, jarenlang de basis voor alarmerende rapporten, documentaires en politieke maatregelen, verdwijnt naar de achtergrond. Zelfs binnen de klimaatwetenschap groeit het besef dat deze modellen simpelweg niet realistisch waren. Het nieuwe zwaarste scenario komt nu uit op ongeveer 3,5 graden opwarming tegen 2100.
Volgens critici is dat een historische erkenning. Wetenschapper Roger Pielke jr. noemt de oude scenario’s ‘een onmogelijke toekomst’, terwijl klimaatauteur Marcel Crok stelt dat sceptici hier al jarenlang voor waarschuwden. Toch werden duizenden onderzoeken, mediaberichten en beleidsplannen gebaseerd op juist die extreme modellen.
Bouwen op verkeerd beleid
Dat roept pijnlijke vragen op. Hoe konden overheden en instituten jarenlang beleid bouwen op scenario’s waarvan al sinds 2017 bekend was dat ze nauwelijks realistisch waren? En waarom werden juist de meest angstaanjagende voorspellingen telkens uitvergroot terwijl veel van die bekende klimaatalarmen nooit uitkwamen? Het Noordpoolijs zou verdwenen zijn, sneeuw zou zeldzaam worden, eilanden zouden in zee verdwijnen en ecosystemen zouden instorten.
De werkelijkheid bleek vaak een stuk genuanceerder. De zeespiegel stijgt weliswaar, maar wordt niet catastrofaal versneld. IJsberen leven nog steeds in grote aantallen en het Great Barrier Reef bestaat óók nog steeds.
Klimaatangst…
Dat betekent niet dat klimaatverandering niet bestaat. Maar het debat lijkt steeds vaker te draaien om de vraag hoeveel van de angst gebaseerd was op wetenschap en hoeveel op overdreven rampscenario’s. Critici vinden dat media en politiek daar eindelijk eerlijk over moeten zijn. Want als extreme modellen verdwijnen, zou ook de permanente stroom aan klimaatangst misschien wat mogen afkoelen.
