Gebruikerswaardering: 5 / 5
Column door Fred van Assendelft - NLMagazine/Columns - De Amerikaanse freestyleskiër Hunter Hess (1998) maakt tijdens de Olympische Spelen met zijn hand het L-teken op zijn voorhoofd. Trump had hem loser genoemd, maar hij plaatste zich wel als finalist. In westerse landen is het nog wel een bekend teken, maar het komt haast niet voor in de rest van de wereld.
Het V-teken is bekend geworden door Churchill (1874-1965) als overwinningsteken in de Tweede Wereldoorlog. In de jaren zestig werd het ook als vredesteken gezien. Maar als u het ook wilt gebruiken, denk er dan aan het met de handpalm naar buiten te doen, anders…
Met de hand naar binnen gericht is het in onder meer in een paar Engelstalige landen beledigend en te vergelijken met de opgestoken middelvinger.
In sommige kringen, natuurlijk niet in de onze, wordt het teken tegen de mond gehouden om orale seks aan te duiden.
Goed gedaan en je duim gaat omhoog. Een universeel gebaar van goedkeuring ? Helemaal niet ! In sommige delen van het Midden-Oosten en Noord-Afrika wordt het duim-omhoog-gebaar gezien als een grove belediging ! De duim omhoog werd vroeger daar als symbool voor mannelijkheid gezien of als een seksueel getint gebaar en werd door de jaren heen een teken van minachting of woede, met het idee van iemand ‘op zijn plaats zetten’ of ‘je kan me de kont kussen’.
Je kunt NEE met je hoofd en met je handen aangeven. Krachtig met de hand schudden geeft bij ons een duidelijke ontkenning aan: NEE, dat wil ik niet. In India en sommige andere landen betekent het juist JA, of in iedere geval: BEDANKT.
Het oké-teken, met de duim en wijsvinger een cirkel vormen, dat is dan toch wel een algemeen aanvaard teken ? Goed, of alles in orde ? Helaas ! In een flink aantal Latijns-Amerikaanse landen (onder meer Brazilië en Mexico) komt het gebaar zeer beledigend over. Het gemaakt rondje doet daar aan de anus denken en wordt geassocieerd met negatieve emoties.
Wat in vrijwel elke cultuur gelijk is, zijn gebaren als: de duim omlaag, afkeuring; de gebalde vuist, kracht, solidariteit, protest en het wuifgebaar als groet, hallo, gedag, hoewel dat laatste in sommige culturen wel weer als veel te informeel wordt gezien. Handgebaren in taal en communicatie: een moeilijk verhaal.
