Ik ben niet zo belangrijk

Vroeger dacht men dat onze aarde het middelpunt was van ons zonnestelsel,
maar onze wereld maakt deel uit van een stelsel dat om de zon heen draait en dat geheel is weer een deel van de Melkweg. We worden steeds minder interessant, want die Melkweg bestaat waarschijnlijk uit 500 miljard sterren en onze Melkweg is geen bijzonder groot sterrenstelsel.

Er zijn mogelijk honderd miljard sterrenstelsels in het heelal voor zover wij het kunnen zien. Als we even aannemen dat een gemiddeld sterrenstelsel honderd miljard sterren bevat, dan zijn er in het waarneembare heelal dus honderd miljard maal honderd miljard sterren. Dat zijn er tien triljard - een één met tweeëntwintig nullen. (10.000.000.000.000.000.000.000) Het heelal breidt zich ook nog eens uit met de snelheid van het licht, dus het eind zullen we nooit te zien krijgen, laat staan bereiken.

Minstens de helft van de sterren heeft eigen planeten om zich heen cirkelen. Die planeten hebben allemaal weer hun eigen natuurkundige wetten, afhankelijk van de afstand naar hun zon/ster, de samenstelling van de al of niet aanwezige dampkring en de grootte en aantrekkingskracht van die planeet zelf. En heeft één van die sterren dan een planeet om zich heen draaien die leven op zich heeft ? We zullen het nooit te weten komen, want alleen het licht van die ster heeft er al een flink aantal miljoenen jaren over gedaan om ons te bereiken.

Ik hoop dat de wereldleiders die aan macht en roem denken ook eens over dat enorme, ondenkbaar grote heelal zullen peinzen. Een heelal dat meer sterren bevat dan de aarde zandkorrels heeft. Als de ‘grote’ mannen dat nu eens in het hoofd rond laten spelen, misschien komen zij dan ook op het idee: Ik ben niet zo belangrijk.

De getallen-info komt van https://www.astronomie.nl/