Column door Danny Fransen - NLMagazine/Columns - ‘Auw, auw, auwww’ roept m’n buurjongetje van zes jaar oud, terwijl ik aan kom lopen. ‘Wat is er aan de hand?’ vraag ik wat bezorgd. ‘Ik heb een splinter in m’n hand’ vervolgt hij zijn verhaal. ‘Haal jij hem er zelf uit of moet dokter buurvrouw dat voor jou doen?’ vraag ik hem en ondertussen komt hij al mijn kant op.
‘Dokter buurvrouw’ herhaalt hij lachend…
Binnen twee minuten is de splinter eruit en dokter Buurvrouw is veranderd in een held; Spiderbuurvrouw. Ik zie hem denken… ‘Neeee, dat kan niet, want jij kan geen spinnenwebben uit jouw hand schieten’ zegt het ventje.
Vervolgens wijs ik naar alle spinnenwebben aan de dakgoot en de kozijnen. ‘Dat heb ik gedaan’ maak ik hem wijs. ‘Ik ben regelmatig op het huis aan het oefenen, terwijl jij ligt te slapen’.
Weer zie ik hem denken…. ‘Doe nu eens dan?’ vraagt hij daarna…
‘Dat kan toch niet, ik heb geen pak aan’ zeg ik hem met een stalen gezicht.
Weer denkt hij even na. ‘Kan niet’ zegt hij ten slotte. ‘Jij bent een meisje en Spiderman is een jongen’ en hij rent hard weg.
Sommige jonge kinderen houden van duidelijkheid. Case closed! 💖